Η πέτρα, το νερό, το βουνό, η θάλασσα, τα βράχια, οι απόκρημνες ακτές, ο άνεμος που ψιθυρίζει ανάμεσα στις ελιές εξιστορώντας αρχαίους μύθους με ήρωες και θεούς, λαβύρινθους και μινώταυρους, πανίσχυρους ημίθεους βασιλιάδες, απαγορευμένους έρωτες, πειρατές και βυθισμένες ηπείρους. Η σιωπή, η γαλήνη, οι μπανανιές, η παραλία, τα κύματα, τα ηλιοβασιλέματα, το φεγγάρι που καθρεφτίζεται στη θάλασσα, τα κατσίκια, τα χρυσόψαρα στο συντριβάνι, το αγριοθύμαρο, οι κουμαριές και τα ρείκια. Και το μέλι τους.

Το ούζο, η ρακή, το κρασί, το αλάτι της θάλασσας, τα λιόδεντρα, το αγνό παρθένο ελαιόλαδο. Το ηλιακό ρολόι που μετρά αργά τις ώρες, το φρέσκο τυρί, η άγρια φύση, η άνεση, η ζωντάνια και η ραστώνη, η ζέστη, η απόλυτη χαλάρωση στον ήλιο, την ιστορία, τη φύση, τα κύματα, τους μύθους, την κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού. Και πάντα και παντού η θάλασσα.